Tja, wie was hij? Ze deelt jeugdherinneringen met haar zoon en gaat zorgvuldig na wat ze van haar familie over u heeft gehoord. Ze tracht een zo compleet mogelijk beeld te schetsen, maar binnen vijf minuten is ze toch wel weer uitverteld. Uw kleindochter heeft u niet meegemaakt toen ze volwassen was en de verhalen die ze heeft gehoord zijn uit de tweede hand.'

'Wat is dat toch jammer,' denkt ze, 'dat ik zo weinig weet over iemand van wie ik zo veel heb gehouden. Dat een heel leven en een persoonlijkheid binnen zo'n korte tijd gereduceerd zijn tot een paar zinnen. Al die waardevolle ervaringen, al die levenswijsheid, al die kennis over een andere tijd, al die goede en niet zo goede herinneringen die verloren zijn gegaan. Nooit zal ik in zijn eigen woorden zijn verhaal horen, en de kinderen van mijn kinderen zullen niets meer over hem weten, terwijl hij onderdeel is van wie zij zijn. Ze dragen zijn genen, en sommigen zullen zelfs veel op hem lijken'.
...dat zou toch jammer zijn. Het levensverhaal van een vader, moeder, opa of oma, met al zijn mooie en minder mooie kanten, is immers een groot geschenk voor volgende generaties. De persoon die u bent leeft in hen voort en wat zou het toch waardevol voor hen zijn om te weten:
  • wie u werkelijk bent
  • hoe uw tijd eruitzag
  • wat u heeft meegemaakt
  • voor welke keuzes u heeft gestaan
  • hoe u zich heeft ontwikkeld
  • waar u van houdt en heeft gehouden in het leven
  • wat u heeft geleerd
  • hoe u over dingen denkt
  • wat u graag aan ze zou willen doorgeven
© 2011 ALEXANDRA HEERING